Museum da yetisen ve tarihin en önemli astronomlarindan biri olarak kabul edilen bir bilim adami da, batililarin Potolemy, dogulularin Batlamyüs olarak bildigi Claudius Potolemy’dir (M.S. 85-165). Batlamyüs, uzun yillar süren gözlemlerden sonra, Hipparkus gibi daha önce yasamis olan baska astronomlarin da gözlemlerini de kullanarak, tutarli bir evren sistemi olusturmus; genis astronomik ölçüm cetvelleri ve bir yildiz katalogu hazirlamistir. Batlamyüs’ün sisteminde, dünya sistemin merkezindedir; günes, ay ve diger gezegenler dünya etrafinda çembersel bir yörüngede dönmektedirler. Araplarin, en büyük manasina “almagest” dedikleri ve Yunanca ismi “matematica” olan ünlü astronomi kitabi 15 asir boyunca astronomi ile ilgilenen bütün bilim adamlarinin basucu kitabi olarak kalmistir.

Yunanlilar alfabelerinin harflerini rakam olarak kullanmislardir. Bu sistemde sayilarin yazilimi Romen rakamlarinin yazilimina benzer ama daha gelismis bir sistemdir. Yunun matematigi büyük ölçüde geometri olarak gelistigi için çok yetkin bir rakam sistemine ihtiyaç duymamislardir.

Bu kisimda anlatmaya çalistigimiz dönemde yasamis 100 den fazla matematikçinin ismi ve bazi çalismalari zamanimiza gelmistir. Bu da o dönemdeki bilimsel faaliyetlerin yogunlugu, devlet ve toplum nezdinde ki önemini göstermektedir.

Yunan matematigini degerlendirecek olursak, temel özellikleri sunlardir:

a) Yunanlilarla, matematik zanaat düzeyinden sanat düzeyine geçmistir. Bu matematikte, günlük hayatta ise yararlilik degil, derinlik, estetik ön plandadir.

b) Yunan matematigi bugünkü manada moderndir; bugün biz nasil matematik yapiyorsak, o zaman onlar da böyle yapiyorlardi. Zaman içinde ispat anlayis ve standartlari degismektedir; ama Öklid’in verdigi ispatlar, bugün de büyük ölçüde geçerlidir.

Bu dönemi sona erdiren iki önemli etmen Roma’nin yükselisi ve Hiristiyanligin Roma imparatorlugunun resmi dini olusudur.

M.Ö. 150 yillardan itibaren Roma imparatorlugu genislemeye baslamistir. M. Ö. 30 lu yillara gelindiginde her üç Yunan kültür bölgesi de artik Romalilarin hükmü altindadir. Her ne kadar da idari ve askeri olarak Romalilar Yunan kültür bölgelerine hakim iseler de, kültürel olarak Roma imparatorlugu bir Yunan kolonisidir; az çok, Yavuz Sultan Selim’den sonra, Osmanlilarin Arap dünyasina hükmetmelerine karsin, kültürel açidan bir Arap kolonisi durumunda olduklari gibi. Bu nedenle, Romalilar Yunan kültür kurumlarinin (Platon’un akademisi, Bergama Okulu, Museum gibi) faaliyetlerine devam etmelerine müsaade etmislerdir. Iskenderiye’nin alinisi sirasinda Iskenderiye kütüphanesi yanmistir ama Bergama kütüphanesinden gönderilen 200.000 kitapla Iskenderiye kütüphanesi tekrar olusturulmustur. Romalilar Museum daki bilim adamlarin maaslarini devlet hazinesinden karsilamayi sürdürmüslerdir. Ne var ki, zamanla ekonomik durumun kötülesmesi egitim kurumlarinda etkileyecektir.

Bu kurumlara en büyük darbeyi vuran ise Hiristiyanlik olmustur. Hiristiyanlik ilk 300 yil yasakli oldugu için yer altinda gelismistir. Bu dönemde Hiristiyanlik çok hosgörülü ve bir esitlik dinidir. Bu nedenlerle, genis bir taraftar kitlesi bulabilmistir. M.S. 300 gelindiginde, Hiristiyanligin gelismesinin önlenemeyecegini anlayan Roma imparatoru I. Constantin 313 de Hiristiyanligin üzerindeki yasagi kaldirmis,Roma’dan ayrilarak, Roma imparatorlugunun baskentini Istanbul’a (Constantinople) tasimistir. 380 lerde, Hiristiyanlik Roma imparatorlugunun resmi dini olmustur. Bu tarihten itibaren, Kilise yavas-yavas sosyal ve egitim hayatina hakim olmaya, Hiristiyan ögretisinin disinda hiç bir ögretiye hos bakmamaya baslamistir. 390 de Kril (Cril) isimli bir papazin Iskenderiye kütüphanesini atese vermesiyle baslayan girisim, Museum’da çalisan bilim insanlarina saldirilara dönüsmüs; 421 de Museum’da ders veren ve tarihin ilk kadin matematikçisi olarak bilinen Hypatia [Hypatia, taninmis bir matematikçi olan Iskenderiyeli Heron’un kizidir] yobaz Hiristiyanlar tarafindan linç edilerek öldürülmüstür. Bu olaydan sonra Museum kapanmis ve 641 de Müslümanlarin Misiri fethi sirasinda da tamamen yanmistir.